Julittes Paintings Page

Afkickverschijnselen !!

Het word vanavond wat later dan anders, dat krijg je met vrije dagen, die delen zich anders in. Flip ligt al op bed dus kan ik mij botvieren op het toetsenbord, want wat er in zit moet er toch uit. Het zal niemand zijn ontgaan dat de blogs achterwege blijven, niet omdat ik er geen meer in voorraad heb, maar omdat ik nu s avonds zo leeg ben als een lege pel maar kan zijn. En ik alleen maar bezig ben om wakker te blijven om zo nu en dan eens naar het huishouden te kijken. Ik bedoel dus echt kijken, echt doen is weer een heel ander verhaal.
Als ik mijn werkzaamheden heb verricht buitenshuis, krijg ik zoveel indrukken soms te verwerken, dat er s avonds zoveel woorden in mijn kop zitten om te schrijven, dat alles bij elkaar een te grote chaos is. Mijn gedachten moeten dan nog geordend worden als het ware. Pas wanneer die op een rijtje staan of zitten, liggen mag ook, kan ik er verder wat mee. Dit gebeurd dus op die werkloze dagen, dan pas kan de geest tot rust komen om die dingen te doen die ik naast werken belangrijk vind. En omdat schilderen en schrijven voor mij allebei nu nog energie kosten, noem ik het ook, inderdaad, werken. Het levert weliswaar niets op, (nog niet), maar het vreet net zo goed als buitenshuis werken, een hele boel batterijen. Tot mijn grote verbazing kost zelfs het lezen van blogs me op dit moment moeite, dat geeft niks, ik hoef niet alles op n avondje te lezen. Maar het schiet er nogal bij in moet ik zeggen. En dat spijt mij. Dus voor een ieder die denkt, tjee, daar hoor je ook niks meer van, geen nood, u wordt gelezen hoor, zeker weten. Ik vergeet u niet, niet eentje! Want al wat ik tegenkom om te lezen is weer krachtvoer om er bijvoorbeeld op door te borduren of wat dan ook. En het moment is daar dat ik het begin te missen, al die verhalen. Ook de reacties zijn om te gillen vaak en fleuren de boel nog verder op. Ik krijg nu als het ware afkickverschijnselen en zoek nu momenten om achter de computer plaats te nemen.
Ook de verhalen voor het fantasierijk moeten het ontgelden, maar ik weet zeker dat dit ook weer terug komt. Ook naast het schrijven op Hyves zijn er nog andere lettertjes die op papier moeten komen waar ik zo nu en dan ook aan bezig ben, dus het heeft tijd nodig, lichaam en geest moeten nog even leren samenwerken, zeg maar. Die hebben het dit laatste jaar t druk gehad met overeind blijven op allebei de vlakken.

Ik mag na de eerste maand volledig werken met een tevreden gevoel terug kijken, ik ben moe, ontzettend moe, maar godzijdank niet meer uitgeput zoals het was. Ik durf zelfs te zeggen dat ik na een gebrekkige nachtrust en een uur bijkomen van het ratelen van het wekkertje, ik weer redelijk fit ben!

 

We gaan de goede kant op, dus lieve mensen, heb geduld.