Juliëtte’s Paintings Page

Daar sta je dan !

Daar sta je dan, jij jonge vrouw,waarvan ik de levensloop nooit écht zal leren kennen.
Zo verrassend, zo fris, zo eerlijk en ontvankelijk. Wie gaat jou wegnemen? Bij wie ga jij je gelukkig voelen en wie sta jij toe om je gelukkig te laten voelen en jezelf te zijn?

Ik word warm van binnen als ik je in de weer zie met allerlei rommel met de bedoeling er iets leuks van te maken. Er moet iets zijn geweest dat ik goed heb gedaan dat je zo bedachtzaam om gaat met dingen binnen je bereik. Goddank dat je geen verspiller bent en dat je heel selectief met situaties omgaat.

Hoe kort lijkt het nog dat je in een badje je longen uit je lijf lag te krijsen als was je in protest tegen dit soort geweld. Wat wij gewoon badderen noemen. Ik begeef me eventjes terug naar je eerste dagen en glimlach. De nachten waren lang, jij zó luidruchtig en ik zó moe.

Eenmaal thuis hebben we je niet meer gehoord, je was daar waar je hoorde, thuis.
Negen maanden heb ik me voorbereid op het gekste van het gekste, ik dacht dat het dan nooit tegen kon vallen. Ik werd beloond met het mooiste en het liefste.
Ik geloof niet dat er iets mooiers bestaat als zoiets compleets, uit jezelf en zo perfect.

En daar sta je dan, vol leven en in het leven, zoveel te doen en zoveel van plan.
Ik ben niet meer zo nodig, jij trekt jouw eigen plan, je bent al bijna volwassen.
En ik, ik probeer er gewoon te zijn.