Julittes Paintings Page

Mist.

Mijn hart zingt in alle talen van de regenboog, ik zie alle kleuren van de toonladder.

Zachtjes beweeg ik mij in het rond en zie en ruik de mist die om me heen beweegt.

Aan mijn rechterzijde word ik een figuur waar, iemand in breed uitlopende rok tot aan de grond, die achter een spreekstoel staat, zij zwijgt en wijst mij naar rechts, verder het pad op.

 

Mist, drukkend, of ik in een doos loop, terug in de tijd, bekoorlijke tijden, gruwelijke tijden, allen wijzen zij mij verder op weg. Iemand met een soepel vallend gewaad, zo een die je alleen bij engelen ziet, maar het is een dichter of schrijver. Nu weer iemand met zon hoge pruik op, lang gewaad, poeder op de neus.

 

Ik loop niet, ik zweef, zweef mijzelf het pad op, het pad van wat?

Het is in geen geval iets uit deze tijd, en het lijkt wel een mode show van alle tijden.

 

Mist, komt en gaat, is vol en weer licht, zwaar en nat.

Verwondering over het moois wat ik zie, wat ik voel, wat mij prikkelt.

Schilders, schrijvers, sprekers en zwijgers; allen verkondigen zij mij verder te gaan. Zonder n woord te spreken, weet ik wat te doen.