Juliėtte’s Paintings Page

Een grijs gebied.

 

 

Het was druk in het vliegtuig naar Anchorage, ze hadden die vakantie verdient. Zij en haar beste vriendin, lekker veertien dagen genieten, cultuur snuiven, beetje bakken in het zonnetje, wat had ze dat gemist. Na een gezellige babbel met haar vriendin en mede passagiers begonnen ze wat slaperig te worden. Ze waren al een paar uur onderweg, ze voelden zich ontzettend loom worden en dommelden weg in een diepe comateuze slaap.

 

Op het eiland leefde ze met een kleine groep mensen, haar man was aan het werk op het veld en zij was de was aan het ophangen. Ze was een maand of twee zwanger en alles moest in gereedheid worden gebracht voor de komst van de gezinsuitbreiding. Het kleine huisje had ze al aan kant gemaakt, eenmaal achter het fornuis begon ze te mijmeren over hoe haar leven eruit zou zien als ook zij zou werken buitenshuis. Ze voelde zich een beetje vreemd, en het leek of haar buik met de dag groeide.

Wat haar nog meer verontrustte was het gezicht van haar man, ze kon het met geen mogelijkheid voor de geest halen.  Ondanks dat ging ze onverstoord verder met haar werkzaamheden in de keuken. De maaltijd stond klaar, nu was het slechts wachten op de thuiskomst van haar man. Ze nestelde zich in een makkelijke stoel en viel in slaap.

 

Ze opende langzaam haar ogen en keek meteen uit het raampje over de wolken. Ze vroeg zich af hoe lang ze had geslapen, ze viel bijna van haar stoel van verbazing. De stewardessen kwamen juist vanachter het gordijn hun ruimte binnen, ze wist niet wat ze zag, de dames waren zwanger! Ze wilde opstaan uit haar stoel en bemerkte dat het niet zo gemakkelijk ging, haar buik! Ook zij was zwanger.

Ze bekeek haar vriendin, ook zij was zwanger. Ze bekeek langzaam de medepassagiers en zag de mannen, die eerst zo jong en vitaal, of kalend en dergelijke waren, al die mannen hadden lange baarden en waren er niet echt op voorruit gegaan, zo oud.

 

De stewardess die niets bleek te mankeren liep de paden af om iedereen te ondervragen over het gebeurde. Niemand kon hierop antwoorden.  Het enige wat ze zelf  wist was dat ze niet zwanger op het vliegtuig stapte en nu met een dikke buik van een maand of drie zat. De mannen een verandering waren ondergaan en van de dames er maar weinig waren die geen dikke buik hadden. De piloot waarvan uitleg verwacht werd kwam er bij en de man vertelde de passagiers dat het vliegtuig maar 58 seconden uit beeld was geweest, en wat de dames zelf al hadden ondervonden, er dames zwanger waren geraakt en de heren jaren verouderd waren. Er werd voor alle passagiers een bijeenkomst geregeld zodra ze aan land zouden staan, om verdere plannen en ontwikkelingen te bespreken. Er waren heel veel vragen die vlucht AZ 454 te beantwoorden had, maar wie had dan de antwoorden?